دیروز چهارشنبه 6 / 3 / 88  گروه تئاتر پویا به پیشنهاد رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان جناب آقای محمد مهدی خاتمی نشست صمیمانه ای را با ایشان برگزار کرد . جلسه فوق با حضور سی نفر از اعضای گروه تئاتر پویا و جناب آقای محمد مهدی خاتمی و میهمانانی همچون آقای علیرضا سوزنچی و آقای عباس جانفدا از ساعت 18 الی 20,30 به طول انجامید که حاوی اتفاقات مثبت و صحبتهای مفید و امیدوارکننده ای برای حاضرین بود .

جلسه با صحبتهای حمیدرضا جندقی سرپرست گروه تئاتر پویا آغاز گردید ...

سكوت هميشه بلند ترين فرياد ها نيست .

بايد اين سكوت را شكست و فرياد كشيد .

البته گاهي هم سكوت بيش از تمام حرف ها مقصود را بيان مي كند.

دو شنبه 14ارديبشهت ، مجتمع شهيد هاشمي نژاد مشهد ، بر خلاف بسياري از ايام سال ، پذيراي هنرمندان تئاتر ،ميهمانان برجسته كشوري و مسئولين بالا رتبه شهر بهشت يعني مشهد مقدس بود.

ارديبهشت تئاتر ايران از برگزيدگان تئاتر استان . تقدير به عمل آمد.البته برگزيده گاني كه در جشنواره هاي سال گذشته خوش درخشيده بودند.

به زعم اين حقير دراين  جشنواره يا جشن تئاتر يا جشنواره ي جشنواره ها افتخاري ديگر بر افتخاراتشان افزوده شد.چرا كه از ديد مسئولين برگزاركننده كساني مي توانند در اين جشن عنوان برگزيده را به خود اختصاص دهند كه بيشترين جايزه را در سال گذشته كسب كرده باشند.پس به راحتي مي توان فهميد نگاه برگزار كنندگان اين جشن يك نگاه كاملا جشنواره اي است .نگاهي كه متاسفانه ساليان سال است بر تئاتر مشهد سايه افكنده است . حال حضور در جشنواره هاي دو لتي و كسب رتبه چه دردي از درد هاي تئاتر دوا ميكند؟ نميدانم

                   صحبت از پژمردن يك برگ نيست ، واي جنگل ها را بيابان مي كنند . حماسه 19 آذر

گروه تئاتر پويا در سال 1387 عزم خود را جزم كرد تا دو نمايش يك توده هواي پر فشار نوشته و كار مسعود عقلي و نمايش ما كجا جامونديم ؟! نوشته جلال شهباز نژاد و كار حسن نامجو را جهت جشنواره استاني آماده سازد.

طبق روال همه جشنواره ها ، نمايش نامه باز خواني شد و چهل نمايش نامه از استان خراسان رضوي مورد تاييد شوراي باز خواني قرار گرفت . پس از چند ماه تمرين فشرده اين نمايش توسط شوراي باز بيني ارزيابي گرديده و ده اثر جهت شركت در هجدهمين جشنواره استاني معرفي شدند . كه خوشبختانه دو نمايش گروه تئاتر پويا بر اساس اولويت بندي اعلام شده توسط هيئت داوران پنجم و هشتم بود.

و اما ...