گویی رقابتی است میان انسان وخاک

چراکه هرکه عزیزمی شود’پسندخاک می آید

وهرکه انسان’ دل درگرواش می گذارد

خاک به ودیعه اش می گیرد

دراین بارنیز..

آخرین باری که اورا دیدم’یک ماه قبل ازفوتش بود. با وجوداین که از یک بیماری سخت وکشنده رنج می برد وچند روزی از شیمی درمانی اش می گذشت’اماهمچنان باروحیه ای قوی شاکربود وامیدوار.درک ودرایتش برای تئاتر ستودنی بود.افسوس که دست اجل امانش نداد.

در مورخه 12تیرماه1388جمعی پویایی برسم گذشته در آرامگاه خواجه ربیع برسرمزار مسعودغلامی همگروهی عزیزمان گردهم آمدیم تابانقل خاطراتی ازاویادش رازنده وجایش را خالی نگه داریم.درپایان مراسم برسرمزاراستادماشاءا...وحیدی ازبزرگان تئاترسنتی ایران زمین جمع شدیم وباذکرفاتحه ای یادش راگرامی داشتیم.

مسعودغلامی درسال1360درشهرمشهدچشم به جهان گشود.فعالیت خود راباتئاتردانش آموزی آغاز کرد.درسال1379همزمان با ثبت گروه در انجمن نمایش مشهداوجزء اولین اعضاء رسمی گروه به شمارمی آمد.فعالیتش درجلسات کارگاه نمایشنامه نویسی گروه چشمگیر بود وهمزمان درکلاس های فیلمنامه نویسی انجمن فیلمنامه نویسان شرکت می کرد.وی بعدازدوره خدمت سربازی’به تحصیل رشته مدیریت دردانشگاه آزادپرداخت اما به علت تشدیدمریضی و وخامت حا ل درماههای پایانی عمر’به اجباردست از تحصیل کشید .اوبااستعدادی سرشارگلی بودکه گلستانش نشکفته پرپرشدودرزمستان1384به سرای باقی شتافت

.

همیشه سبزبودی وبهاری’ تشنه گفت وشنود. یادت هست؟شروع خدمتمان باهم بود.دوماه سخت آموزشی را با هم سپری کردیم.همیشه در شرایط سخت دوست ودشمن آشکارمی شوند.ازخود گذشتگی ات را همان روزهای اول آشنایی ستودم.توصبوربودی بایک دنیا معرفت...مریض بودی اما لبا س های گرمت رابه دوستانت بخشیدی .طبع شوخی داشتی’بایک دل بزرگ...زمانی که همه بریده بودیم توازصبرمی گفتی وآینده. برای همین است که رفتنت را باورنداریم.توهمیشه میان ماوباما هستی...  مسعودجان’برای این که بدانی همیشه دریادمان زنده ای’اولین جشنواره داخلی پویا رادرزمستان85به نام تو وحسن حدادزاده رقم زدیم.

                                                                     روحت شادویادت گرامی باد

                                                                                                         حمیدرضاجندقی                                             

                   صحبت از پژمردن يك برگ نيست ، واي جنگل ها را بيابان مي كنند . حماسه 19 آذر

گروه تئاتر پويا در سال 1387 عزم خود را جزم كرد تا دو نمايش يك توده هواي پر فشار نوشته و كار مسعود عقلي و نمايش ما كجا جامونديم ؟! نوشته جلال شهباز نژاد و كار حسن نامجو را جهت جشنواره استاني آماده سازد.

طبق روال همه جشنواره ها ، نمايش نامه باز خواني شد و چهل نمايش نامه از استان خراسان رضوي مورد تاييد شوراي باز خواني قرار گرفت . پس از چند ماه تمرين فشرده اين نمايش توسط شوراي باز بيني ارزيابي گرديده و ده اثر جهت شركت در هجدهمين جشنواره استاني معرفي شدند . كه خوشبختانه دو نمايش گروه تئاتر پويا بر اساس اولويت بندي اعلام شده توسط هيئت داوران پنجم و هشتم بود.

و اما ...