اين حقير به برگزاري جشنواره ها اعتقاد داشته و دارد و اساسا معتقد است ، رقابت ها باعث پيشرفت هاي علمي و عملي هنرمندان مي شود.اما اي كاش تنها يك بخش از جشن تئاتر به جشنواره ها اختصاص ميافت نه همه آن.

نكته دوم كه شايد از اولي مهمتر باشد ، نحوه انتخاب هنرمندان برگزيده است . اين انتخاب بايد توسط چه كسي يا چه كساني صورت گيردآيا  اين انتخاب دولتي است ؟ چرا نبايد مردم و جماعت تئاتر گرد هم آيندو بهترين هاي سالشان را معرفي كنند.آيا دخالت دولتمردان در اين مهم باعث بروز شكاف و دودستگي ميان هنرمندان تئاتر نمي شود؟

البته در جشن تئاتر 86 قرار بود اين انتخاب توسط هنرمندان تئاتر در غالب راي گيري آزاد و به صورت عمومي انجام گيرد. اما آنجا هم اعمال نظر ها و فشار ها باعث شد اين انتخابات با سلامت و امنيت انتخاب نشود .به عنوان مثال فاطمه توانا عضو گروه تئاتر پويا با كسب چندين جايزه هاي ريزو درشت از جشنواره ها ي  استاني و كشوري ، محق ترين كانديدا براي دريافت عنوان بهترين بازيگرزن سال بود.اما كسي در اين بخش انتخاب شد كه فقط در طول سال يك نمايش با فلان استاد كاركرده بود.البته در بخش هاي ديگر هم مانند كارگرداني ، نمايشنامه نويسي ،و گروه برگزيده و.... همين اتفاق به نوعي ديگر تكرار شد.ضعف بزرگ اين انتخابات در نحوه راي گيري و نظارت بر راي دهندگان بود . چرا كه از گروه 50 نفره (گروه تئاتر پويا)فقط 5 نفر در جشن تئاتر حق راي داشتند.اما در كمال شگفتي ديديم كساني راي خود را درون صندوق ريختند كه سابقه فعاليتشان از اعضاء گروه تئاتر پويا كمتر بوده

اين حق انتخاب را چه كسي يا كساني به جمع تئاتري تحميل كردند . دولتمردان اداره ارشاد به نمايندگي از دولت؟نميدانم

يكبار ديگر البته تئاتر مشهد در انتخابات هيئت مديره انجمن نمايش مشهد در سال 85 به نوعي ديگر گوياي اين فاجعه بود.آنجا هم تنها 5 نفر از اين گروه حق راي داشتند. آيا به زعم آقايان  45 نفر باقيمانده گروه با حضور فعال حداقل 8 جلسه در ماه و 96 جلسه در سال و صرف 281 ساعت وقت و حضور در كارگاه هاي آموزشي بازيگري و نمايشنامه نويسي و كارگرداني ، حضور در ورك شاپ ها ، شركت در مسابقات نمايش نامه نويسي و جشنواره هاي داخلي گروه و حضور فعال اين اعضاء در توليدات گروه و انجمن نمايش و حضور در جشنوار هاي معتبر كشوري ، تحقيق ، كنفرانس و ثبت نام رسمي و پرداخت شهريه به انجمن نمايش مشهد بازهم تئاتري نبودند ؟!اگر اعضاء گروه تئاتر پويا تئاتري نيستند، پس به ما بگوئيد تئاتري كيست؟! آيا خروجي هاي گروه تئاتر پويا درطول  اين سال ها كه در حال حاضر بسياري از آنها اعتبار تئاتر مشهد و استان محسوب مي شوند.گواه اين مدعا كه امروز اين گروه مي بايست جايگاهي رفيع تر از اين داشته باشد. سالها گذشت ، جشن هاي تئاتر يكي پس از ديگري برگزارمي شود.اما هر سال دريغ از پارسال گروه تئاتر پويا از برگزاركنندگان اين جشن انتظار دارد كه عدالت را سر لوحه كار خويش قرار دهند و اعمالي مغاير با ذات تئاتر كه انسانيت و انسان سازي در راس آن قرار دارد،انجام ندهندو همه دست اندر كاران تئاتر را به يك چشم ببينند. چرا كه تبعيض ها  به مرور زمان باعث از هم گسيختگي و نابودي تئاتر مي شود.هر سال از تعدادي مشخص و انگشت شمار جماعت تئاتري تقدير ميشود .و هر بار در تيزرها ،تبريك ها ، تشويق ها ، همانها تكرار مي شوند.اين تبعيض ها و تكرار ها تنها يك چيز را در ذهن متبادر مي كند. بايد گذاشت و گذشت تا باز هم اين رويه سال هاي سال ادامه داشته باشديا بايد لب به انتقاد گشود؟

گناه اين گروه به راستي چيست ؟ گروه تئاتر پويا در سال 1387 بيش از 12 نمايش توليد كرده است.برگزاري موفق هفدهمين سالگرد تاسيس گروه همزمان با اختتاميه مسابقه نمايش نويسي با حضور جمعي از هنرمندان و اساتيد تئاتر . برگزاري موفق سومين جشنواره داخلي گروه تئاتر با 8 نمايش و حضور موفق اعضاء اين گروه در بيش از 25 اثر برگزاري 3 دوره موفق كلاس هاي آموزشي با حضور استاد صابري ، آرش تبريزي،و...براستي گناه اين گروه چيست؟ پايبند بودن به اساسنامه و آئين نامه و ضوابط داخلي . شايد در ظاهر بيش از 20 گروه نمايشي در مشهد وجود داشته باشد كه به جرات مي توان گفت : بيشتر اين گروه ها وجود خارجي ندارند.چرا كه با توليد يك نمايش متولد شده و با اجراي آن محو مي شوند. با مقايسه اجمالي مي توان فهميد كه در حق اين گروه ، سالهاست كه اجهاف  شده است.

1)   در سال 1385 نمايش تيك تاك هاي خاكستري توليد اين گروه با دريافت 7 جايزه برگزيده جشنواره ملي تئاتر كوتاه مجوز اجراي عمومي دريافت نكرد.

2)   در سال 1386نمايش نقطه سر خط برگزيده جشنواره دانشجويي آزاد در كنار آثاري از اساتيدتئاتر خراسان از جمله استاد صابري ، رضا حسيني و... به جشنواره تئاتر دفاع مقدس راه پيدا كرد.اما مجوز اجراي عمومي نگرفت . در حالي كه طبق قانون مركز هاي نمايشي ، آثاري كه در جشنواره هاي معتبر همچون جشنواره  هاي استاني ، دفاع مقدس ، فجر و .... حضور ميابند مي بايست در شهرستان ها ي مربوطه به اجراي عمومي درآيند.

3)   همچنين سرنوشت 2 توليد ديگر گروه تئاتر پويا در سال 1387 ( يك توده هواي پر فشار – ما كجا جا مونديم؟! )همانند آثار ذكر شده در هاله اي از ابهام باقي مانده است.اين دو نمايش در جشنواره تئاتر استان (نيشابور)به روي صحنه رفت . اما باز هم مورد بي مهري مسئولين و شوراي نظارت قرار گرفت و تقريبا اميدي به اجراي عمومي اين دو نمايش  نيست .

اين آثار كه از توليدات گروه در سال هاي گذشته هستند ، نمونه هاي بارزي از حق كشي مسئولين ذيربط و تلاش آنها در منزوي كردن و مايوس كردن اين گروه به شمار مي رود. اين در حالي است كه گروه ،شاهد به روي صحنه  رفتن آثاري است كه بعضا ضعيف تر از آثار خود مي باشد و تمام اين ها يك سوال بزرگ در ذهن ايجاد مي كند.چرا؟!

سال هاست كه اين گروه با برخوردهاي به دور از منطق ، طعنه ها، كينه ها ، كارشكني ها،دشمني ها و با وجود موانع انساني و مالي دست از كار نكشيده و هر سال فعاليت خود را گسترده تر كرده است.

به عنوان مثال وبلاگ اين گروه كه در سال 1385 راه اندازي شد ، اولين وبلاگ تئاتري مشهد به شمار ميرود كه در همان ابتداي كار توسط سايت ايران تئاتر در بخش گروه هاي شهرستاني لينك شده است . و تنها وبلاگ لينك شده مشهد در سايت ايران تئاتر ، وبلاگ گروه تئاتر پوياست . و هم اكنون نيز طنز نامه پويا كه پس از تئاتر نامه پويا ( نشريات داخلي گروه تئاتر پويا ) به صورت ماهنامه منتشر مي شود.

اما در مقابل اداره محترم ارشاد با وجود خالي بودن كارگاه هاي تمرين مجتمع هاشمي نژاد بدون هيچ دليل منطقي مانع فعاليت اين گروه شده و فعاليت اين گروه را تنها در يك جلسه در هفته 3 ساعت محدود كرده است.

گناه اين گروه چيست ؟ اكنون گروه تئاتر پويا بيش از 50 عضو فعال بزرگترين گروه تئاتر اين شهر  محسوب مي شود.

اما در آخرين جشن تئاتر، گويا سرنوشت اين گروه طور ديگري رقم خورده بود . گروه تئاتر پويا به عنوان گروه برگزيده سال ، قرار بود در جشن تئاتر 88 به طور رسمي لوح، تنديس و جايزه ي نقدي اش را در يافت كند. اما در كمال ناباوري و در حين برگزاري مراسم ، هيئت برگزاري در يك اقدام غير منتظره تصميم گرفتند اين عنوان اعلام نگردد. و البته هيچ گونه پاسخ منطقي و قانع كننده اي هم در اين راستا  به  گروه پويا ارائه نگرديد و پيگيري هاي هيئت مديره گروه نيز در آن مراسم به نتيجه خاصي نرسيد . گروه پس از تلاش فراوان فقط توانست لوح در نظر گرفته را خارج از مراسم رسمي جشن روز جهاني تئاتر دريافت كند. و لي با اين وجود سرنوشت تنديس و جايزه نقدي در نظر گرفته شده براي گروه تئاتر پويا نامعلوم ماند . اين حقير بار ديگر از اهالي تئاتر و علاقه مندان اين  هنر مقدس استدعا مي جويم و تكرار مي كنم ، اگر سرنوشت خود را رقم نزنيد ديگري آن را رقم خواهد زد

                      تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمر

                                                                                                        حميد جندقي 20/2/1388